Laatste stapdag. Iets meer dan 20 km vandaag. Het is minder warm dan gisteren, prettig stapweer. Een opvallende aanwezigheid in deze tijd van het jaar, in allerlei kleuren, langs de weg en in privétuinen: irissen. Blijkbaar zijn ze typisch voor Toscane, dat wist ik niet.
Castello della Chiocciola. Spreek uit: Kiotsjola. Eén van de forten die in de middeleeuwen als voorposten van de Republiek Siena werden gebouwd.
De rode klaver bloeit.
En ook het zoveelste landschap met wijngaarden of olijfbomen gaat niet vervelen.
De aanloop naar Siena zelf is lang en er moet weer een heel vervelend voorstedelijk stuk route afgelegd worden. Op veel plaatsen zijn er geen stoepen en zijn de grasbermen tamelijk steil, zodat je als stapper overgeleverd bent aan de langsscherende auto’s. Maar uiteindelijk is het historische centrum in zicht. De Porta Camollia staat verwelkomend open.
Nog even de laatste honderden meters en daar is het vertrouwde Piazza del Campo.
Rugzak afgooien, net als iedereen hier gewoon een plekje uitkiezen op de grond en eerst even uitblazen. En oh ja, ook een beetje trots zijn dat de net geen 90 km Via Francigena vlotjes zijn afgelegd. Op een totale lengte van 1700 km tussen Canterbury en Rome is het peanuts, maar de basis voor meer is alvast gelegd.
sandra roobaert 
Geef een reactie op technicallyadventurous4bf0999901 Reactie annuleren