Ik heb er eerder al over geschreven. Dat ik het etalagefenomeen van sociale media beu ben en er niet langer aan wil deelnemen. Voor de rest vallen er nog genoeg redenen te bedenken om afstand te nemen van Meta, voorheen Facebook.
De naamsverandering had al een bel moeten doen rinkelen. Mark Z. bekeert zich tot het promoten van de metaverse. Hij ziet ons meer en meer een digitaal gepimpt leven leiden in opgepoetste versies van de werkelijkheid. Dat komt ongetwijfeld neer op nog meer afleiding, nog meer entertainment, nog meer gestimuleerd worden om nog minder vrede te nemen met de doodgewoonheid van het dagelijks leven, nog minder in staat zijn om ook maar een moment van stilte, leegte, inactiviteit of afwezigheid van stimuli te verdragen. Vermits ik me op geen enkele manier achter zulke levensvisie kan scharen is er eigenlijk maar één optie. Opt out of that shit.
Ik heb geen zin meer in een feed die bestaat uit reclame, uit posts van mensen die ik totaal niet ken, maar van wie Meta denkt dat ik ze misschien wil volgen, uit achterlijke reels, uit verontwaardigd geschreeuw over de wereld, uit in het rond geslingerde meningen, uit eindeloze voorspellingen over de miljoen manieren waarop de wereld naar de zak gaat. Ik ken vrolijker dagbestedingen.
Ik hoef het niet meer, wekenlang de hijgerige berichtjes, de bijgekleurde foto’s van het schijnbaar dagelijkse feest van iemands leven zien voorbijrollen, waarna ik de persoon in kwestie live tegenkom, ik vraag hoe het gaat en blijkt dat hij/zij tegen een depressie aanschurkt. Doe me een lol!
Er zijn hopen dingen die we niet in de hand hebben. Wat het volgende waanzinnige plan is dat in de verkalkte machobreinen van een aantal machthebbers gaat opkomen, en wat dat weer voor gevolgen heeft voor de wereld, om maar iets te noemen. En er zijn dingen die we wél in de hand hebben. Bijvoorbeeld dat we ons niet meer dag na dag willen laten naaien door de verslavende onzin van techbedrijven. Bewijzen ze ons een dienst? Indien ja, dan is dat relatief. Door hun producten te gebruiken bewijzen wij hen diensten die oneindig veel keer groter zijn, en die tegen ons eigenbelang ingaan.
AI heeft nuttige toepassingen, maar voor elke nuttige toepassing ook honderd die potentieel schadelijk of ontwrichtend zijn. Ik wil niet dat de berichten die ik post in de gehaktmolen gaan die de onstilbare honger van AI voedt. Er worden telkens weer nieuwe hapjes uit onze privacy en zelfbeschikking genomen en waar we tien jaar geleden nog om hadden gesteigerd, dat vinden we vandaag doodnormaal. Het gaat er niet op verbeteren.
Nog zoiets: het toenemende digitale verkeer vereist het bouwen van meer en meer en nog meer gigantische data centers. Ze verbruiken enorme hoeveelheden elektriciteit en in sommige gevallen ook water (alleen al maar om ervoor te zorgen dat al die snorrende computers niet oververhit raken). Data centers zijn natuurlijk niet alleen nodig voor het gebruik van sociale media, maar die laatste zijn wel toepassingen die we eigenlijk kunnen vermijden.
Zal ik dingen missen door niet meer deel te nemen aan het dagelijkse Meta-verkeer? Vast wel. Ga ik dingen winnen? Ongetwijfeld, en die laatste vind ik spannender, want minder voorspelbaar. Zo, op naar het onvirtuele leven. Hopelijk kom ik je daar tegen.
sandra roobaert 
Geef een reactie op sandra roobaert Reactie annuleren